W sektorze automatyki norma ISO 13849-1 – Elementy systemów sterowania związane z bezpieczeństwem
– jest zwykle używana do celów zdefiniowania systemu bezpieczeństwa maszyny. Można ją stosować do systemów elektronicznych, mechanicznych, hydraulicznych i pneumatycznych. Załącznik A opisuje wykres ryzyka służący do określenia niezbędnego poziomu bezpieczeństwa PLr dla funkcji bezpieczeństwa (Ilustracja 6). Wykres ryzyka zawiera trzy parametry: przewidywana ciężkość szkody dla potencjalnie dotkniętej nią osoby (S), częstość i czas trwania narażenia na zagrożenie, które dotyczy osób w obszarze niebezpiecznym (ekspozycja) (F) oraz możliwość uniknięcia lub ograniczenia szkody (P). Podobnie jak w przypadku innych metod graficznych, jest on prosty i łatwy do zrozumienia oraz oparty jest o klasyfikację przybliżoną. Jeśli użytkownicy wybiorą wyższą wartość ze względu na wątpliwości związane ze skutecznością zabezpieczeń, wynikające z tego wymogi okażą się zbyt wysokie, a technologia bezpieczeństwa stanie się niepotrzebnie kosztowna.

Jako alternatywę dla elektrycznych i elektronicznych systemów sterowania stosuje się normę IEC 62061 – Bezpieczeństwo funkcjonalne systemów sterowania mających wpływ na bezpieczeństwo. Załącznik A opisuje połączenie metod tabelarycznych i numerycznych w celu określenia niezbędnego poziomu bezpieczeństwa SILCL funkcji bezpieczeństwa (Ilustracja 7). Metoda ta jest bardziej złożona niż wykres ryzyka 13849-1. Możliwa jest jednak szczegółowa klasyfikacja, ponieważ dla czterech parametrów dostępnych jest więcej różnych wartości do wyboru.